ریشه ام گل کردن چاک گریبان دل است

دیده تنها کاسه دریوزه دیدار نیست

ازتپش در هر بن مویم هجوم سایل است

دانه مجنون سرشت مزرع رسواییم

حیرت آبینه با شوخی نمی گردد بدل

بیخود آن جلوه ام تکلیف هوشم مشکل است

هیچ موجودی به عرض شوق ناقص جلوه نیست